«
»

واهمه ها – 5

By Necromancy

کسی که می رود، دیگر بر نمی گردد. ممکن است کسی شبیه او بر گردد، ولی او نیست، فقط شبیه اوست. کسی که می رود، حتی اگر بر گردد، یک تکه اش را، یک تکه ی خیلی حیاتی اش را، آن جایی که رفته جا می گذارد. آن کسی که بر می گردد خودش نیست، یکی دیگر است، تازه اگر برگردد.

کسی که می رود، دیگر بر نمی گردد.

This entry was posted on مارس 1, 2009 at 8:29 ق.ظ and is filed under در فلسفه, واهمه ها. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

9 پاسخ to “واهمه ها – 5”

  1. logs می گوید:
    مارس 1, 2009 در t 11:46 ق.ظ

    خدا نیاره اون روزو دشمن نبینه اون سوزو

  2. Mike می گوید:
    مارس 1, 2009 در t 7:02 ب.ظ

    Just passing by.Btw, your website have great content!

    _________________________________
    Making Money $150 An Hour

  3. لیلا می گوید:
    مارس 1, 2009 در t 9:58 ب.ظ

    راست می گی تازه اگه برگرده.

  4. cutlas می گوید:
    مارس 1, 2009 در t 11:25 ب.ظ

    عالی بود

  5. Shine می گوید:
    مارس 4, 2009 در t 12:13 ب.ظ

    مدت ها بود که چنین نوشته ای نخوانده بودم ، انقدر زیبا ، واقعی و اوریجینال. دست کشید ته دلم و چشام و خیس کرد…

  6. Holy Killer می گوید:
    مارس 12, 2009 در t 10:16 ب.ظ

    محشر بود. همین

  7. حسین جعفریان می گوید:
    مارس 14, 2009 در t 6:40 ب.ظ

    دقیقا همینطوره
    یعنی همیشه همینطوره
    وقتی میره وبرمیگیرده
    یک تیکه اش نیست
    نمیدونم چرا
    زیبا بود

  8. najorestan می گوید:
    مارس 20, 2009 در t 7:52 ب.ظ

    و رفت تا لب هیچ
    و پشت حوصله ی نورها دراز کشید
    و هیچ فکر نکرد که ما میان پریشانی تلفظ درها
    برای خوردن یک سیب
    چقدر تنهائیم ،،،

  9. الناز می گوید:
    آگوست 29, 2009 در t 2:58 ب.ظ

    دقیقا! ولی مساله مهم اینجاس که بر نمیگرده!

يك پاسخ برايش بگذاريد