دل، خاصیتش این است که کلا خیلی چیزها می خواهد. متاسفانه، تجربه نشان داده اغلب مواقع گه می خورد.
This entry was posted on نوامبر 6, 2008 at 9:54 ق.ظ and is filed under تو مگه بال داری؟, درس زندگی, گه اضافه. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
شما میتوانید پاسخی بدهید، یا از وبگاه خود دنبالک بگذارید.
از وبلاگ ژولیان به تو رسیدم (بیرون قاب قدم بزنیم ) البته با موبایل! بعد از نوشتنت خوشم اومد و تمام پست های روی صفحه ات را خواندم و بسی لذت بردم . البته این مطلبت بیشتر بر دلم نشست و آن را لینک نمودم ! و گفتم همینجا نظر بزارم بهتره . ممنون!
نوامبر 6, 2008 در t 10:26 ق.ظ
قوت غالبشه
نوامبر 6, 2008 در t 11:08 ق.ظ
باید دهنش رو باز کنی به چاه توالت
نوامبر 6, 2008 در t 12:44 ب.ظ
آن “اضافه اش” مشکل دارد، وگرنه نفس گه خوری که اشکالی ندارد
نوامبر 6, 2008 در t 9:39 ب.ظ
اجازه آقا؟ پس خواستن توانستن است غلطه؟
نوامبر 8, 2008 در t 2:33 ق.ظ
اولاش گه نيست معمولن. بعد خودش يهو گه ميشه لا مصب!
آوریل 13, 2009 در t 2:42 ب.ظ
مرز بين خواستن و خوردن چه مرز باريكي است
ژوئن 8, 2009 در t 6:59 ب.ظ
از وبلاگ ژولیان به تو رسیدم (بیرون قاب قدم بزنیم ) البته با موبایل! بعد از نوشتنت خوشم اومد و تمام پست های روی صفحه ات را خواندم و بسی لذت بردم . البته این مطلبت بیشتر بر دلم نشست و آن را لینک نمودم ! و گفتم همینجا نظر بزارم بهتره . ممنون!
اکتبر 20, 2009 در t 9:44 ق.ظ
تبيين ميفرماييم :
خواسن ، گه خوردن است.